Analiza – Źródła informują, że nominacje personalne w zarządzie Airbus sugerują decyzję dotyczącą wyboru dyrektora generalnego w przyszłym roku

Tim Hepher

Reuters Paryż, 2 października - Airbus AIR.PA ogłosił serię zmian w zarządzie, w tym mianowanie pierwszej kobiety na stanowisko przewodniczącej rady oraz pierwszej osoby spoza głównego francusko-niemieckiego kręgu wpływów, co wyznacza początek serii kluczowych decyzji dotyczących przywództwa, oczekiwanych w ciągu nadchodzącego roku.

Europejski producent samolotów poinformował w czwartek wieczorem, że była hiszpańska menedżerka energetyczna Amparo Moraleda została mianowana (link) przewodniczącą rady w kwietniu tego roku, zastępując Rene Obermanna, który wcześniej zdecydował, że nie będzie ubiegał się o reelekcję.

Kadencja Obermanna miała wygasnąć w kwietniu przyszłego roku, lecz już w tym kwietniu zadeklarował rezygnację.

Gdy Airbus mianował dyrektora generalnego MTU Aero Engines MTXGn.DE, Larsa Wagnera, na stanowisko szefa działu produkcji samolotów, zastępując Christiana Scherera, również zastosował podobny wzorzec.

Po ponad roku od publicznej nominacji objął on stanowisko w styczniu (link), częściowo zgodnie z regulaminem przekazania w MTU.

Według wielu osób dobrze znających spółkę, przy podejmowaniu decyzji o pozostaniu lub zmianie obecnego dyrektora generalnego, Guillaumego Faury, oczekuje się podobnego postępowania; jeśli Faury odejdzie, Wagner jest powszechnie postrzegany jako jego następca.

Oznacza to, że decyzja o przedłużeniu kadencji Faury, a także wszelkie możliwe uregulowania w przypadku wymiany, zostaną podjęte w 2027 roku, znacznie przed wyznaczonym terminem w kwietniu 2028 roku — wtedy Faury będzie już dziewięć lat na stanowisku.

Dwóch informatorów twierdzi, że Airbus może zacząć poważnie rozważać kwestię sukcesji dyrektora generalnego już w kwietniu przyszłego roku.

Rzecznik Airbus odmówił komentarza w sprawie "spekulacji dotyczących powołania kierownictwa".

Kontynuacja i sukcesja

Airbus zatrudnia 160 000 pracowników, a jego oferta obejmuje m.in. konkurujące z Boeing BA.N samoloty pasażerskie, rakiety i myśliwce; stanowisko dyrektora generalnego jest jednym z najbardziej wrażliwych w europejskim przemyśle.

Airbus powstał w 1970 roku jako konsorcjum wspierane przez Francję, Niemcy, Wielką Brytanię i Hiszpanię, w 2000 roku został przekształcony w grupę zdominowaną przez Francję i Niemcy, zaś w 2013 roku uzyskał niezależność w kluczowych kwestiach kadrowych.

Sposób realizacji obecnej nominacji uznawany jest za kluczowy test nowego, bardziej rynkowego modelu zarządzania w Airbus. To pierwsze uporządkowane przekazanie władzy od czasu konfliktu francusko-niemieckiego z roku 2019 i sporów wewnętrznych we Francji.

Analitycy wskazują, że Airbus musi teraz znaleźć balans pomiędzy zachowaniem ciągłości i wyłonieniem następcy, który nadzorować będzie strategiczne decyzje, w tym wybór projektu nowego samolotu na kolejną dekadę.

58-letni Faury objął stanowisko w 2019 roku, jego program obejmuje podnoszenie konkurencyjności i wdrażanie dekarbonizacji, a także poprowadził firmę przez kryzys związany z pandemią. Nie wyklucza objęcia stanowiska po raz czwarty po 2028 roku, a w lipcu tego roku zapowiedział rekordowe zyski w 2029.

Zapytany wówczas, czy to on osobiście zrealizuje te cele, Faury odpowiedział: "Jestem całkowicie gotów współpracować z radą i robić to, co uznają za najlepsze dla firmy, poza tym bardzo lubię swoją obecną pracę."

Wagner nie komentował jeszcze swojej przyszłości, lecz ten były szef firmy silnikowej w styczniu wyraził wizję obejmującą analizę kluczowej technologii silnikowej dla następcy A320 — to istotna, generacyjna decyzja, która najprawdopodobniej będzie sednem programu kolejnego dyrektora generalnego.

Według informatorów, ten 51-letni, spokojny, lecz ambitny Wagner, jeśli nie zostanie wybrany, jako były dyrektor generalny spółki giełdowej, może nie chcieć długo oczekiwać w kolejce do najwyższego stanowiska w Airbus.

Według źródeł, po miesiącach przerywanych strajków w Hiszpanii, zarządzanie zasobami ludzkimi w grupie jest obecnie dogłębnie analizowane; strajk uznawany jest za najdłuższy konflikt pracowniczy w historii firmy.

Pracownicy w czwartek głosowali za zakończeniem strajku (link). Wcześniej skala protestów systematycznie rosła, ponieważ firma i związki nie były w stanie uspokoić młodego, niezadowolonego z efektywności i nakazów powrotu do pracy personelu. W sierpniu Airbus zniósł "zasadę czterech dni".

(Dla wygody osób nieposługujących się językiem angielskim jako ojczystym, Reuters automatycznie tłumaczy swoje relacje na kilka innych języków. Ponieważ tłumaczenia automatyczne mogą zawierać błędy lub nie być dostosowane do kontekstu, Reuters nie gwarantuje ich dokładności i udostępnia je wyłącznie dla wygody czytelników. Reuters nie ponosi odpowiedzialności za szkody lub straty wynikające z używania tłumaczeń automatycznych.)